Archive for the ‘Supersnoeker Jan Kiel’ Category
You are currently browsing the archives for the Supersnoeker Jan Kiel category.
You are currently browsing the archives for the Supersnoeker Jan Kiel category.
Jan Kiel deed dit jaar voor het eerst mee met de supersnoekers en met een mooie snoek van 124cm wint hij gelijk de trofee.
De BIG5 werd de grote Jan Kiel show 2011
|
Naam |
Grote in cm |
|
|
| Jan Kiel |
124cm |
|
|
| Jan Kiel |
123cm |
|
|
| Jan Kiel |
123cm |
|
|
| Ruud Luthart | 121cm |
|
|
|
Jan Kiel |
118cm |
|
|
Super om weer een dag met Jan te mogen vissen maar deze keer ging ik knikkende knieen naar onze afspraak met Jan//Held , de man in vorm! Elke keer als ik met Jan gaan vissen vangt hij een dikke meter en ik zit er dan weer als een peppie bij. We gingen op een water vissen waar Jan nog nooit een meter had gevangen (misschien zou dat helpen?) En zou dat in mijn voordeel zijn. Ik was al vroeg op de trailerhelling toen ik van Jan een belletje kreeg! Hij was helemaal verkeerd gereden en op een plek gekomen waar je niet moet knipperen met je lichten of moet uitstappen in dat bos (oelala HOMO bos) Arjan zei: billen bij elkaar en deuren op slot en helemaal rond de plas rijden haha! Gelukkig was Jan nog als een maagd terug gekomen!!! Na een half uur zaten we toch op het water en niet veel later ving Arjan op 9 meter diepte een snoek van rond de 75cm. Nu waren alle hengels voor Jan (aai!) En gelukkig kreeg hij beet op zijn eigen hengel van 4 meter lang ………… en ja hoor weer een metersnoek voor Jan 104cm.(21 metersnoek van het jaar 2011) De rest van de dag konden we geen beet meer krijgen. Jan het was weer super gezellig! Arjan (laatste 10 metersnoeken, 9 voor de gasten in de MC)
Soms is het allemaal niet zo moeilijk, als het mee zit zit het niet tegen!
Van de week weer eens met dood aas aan de gang gewoon onder een dobber niets bijzonders. Lekker om mij heen kijken op mijn gemak, geen stres van werk of zo, helemaal niks. Juist op dit soort dagen als de innerlijke drang niet zo groot is gebeurt er wel weer eens wat. De eerste aanbeet kwam vrij snel, een leuk snoekje van een centimeter of 80 was mijn deel. Tijdens het terugzetten hoorde ik een dobber ondergaan (!) en een tweede snoekje van ongeveer de zelfde maat was de pineut Dit ging lekker zo. Na een uur of wat en enkele andere stekken verder zakte de dobber weer weg, een ongekende luxe want meestal gebeurt er niet zo veel tijdens het deadbaiten. Dit voelde al een stuk beter aan, zwaar en traag en na wat getouwtrek komt er een mooie snoek boven.

Wat een pracht snoek
Het klinkt vreemd maar ik was niet zo onder de indruk en dacht een mooie 110 gevangen te hebben. De meetplank wees echter wat anders aan 124 centimeter! Ik werd gelijk een stuk meer opgewonden en stopte de vis even in de bun om bij te komen. Omdat de vis toch wel dik was besloot ik hem te wegen (iets wat ik ‘s zomers nooit doe) en met 15 kg en 2 ons een hele beste. Na wat foto’s ging ze weer terug. Alleen die draai om mijn oren zit me niet lekker.
Gr. Jan

Ik ben al weer en tijdje terug en de foto’s van de andere jongens zijn nu ook binnen.
Nadat we beneden een paar dagen op lau lau hadden gevist met het nodige resultaat werd er besloten om boven de waterval te gaan vissen op andere soorten. Hier was wel een wandeling voor nodig door het tropische regenwoud van een goed uur met 20 kg bagage. Het was allemaal de moeite waard want we vingen schitterende vissen zoals de spigrycaty.

Veel hadden we verwacht van de peacockbaars maar dat viel bar tegen, ik kon ze niet vangen ik kon alleen een kaaiman van zo’n anderhalve meter triggeren. Uiteindelijk lukte het met een beetje hulp toch op een poppertje. Ook zo’n mooi beest die het leuk zal doen in je aquarium.

Het was een geweldige ervaring en ik weet het nu al:
I’ll be back!!
Jan
Tja, ik kan er niet omheen, 123 centimeter.
De motivatie was even ver te zoeken bij mij na een fantastische Suriname vakantie met temperaturen van 35 graden in de schaduw. Afgelopen vrijdag begon het toch weer te kriebelen en voor ik het wist zat ik weer in mijn boot. Guus kon niet want die stond geweldig schar te vangen dus zat ik weer alleen met mijn vrienden te vissen.
Het was geweldig rustig op de plas met een windkracht nul tot één. Wat mij betreft mag het wel wat meer waaien maar het vist wel heel precies. Er gebeurde helemaal niets totdat ik een snoekje achter mijn shad zag zwemmen, uiteraard pakte die hem niet ook niet nadat ik een ‘figure eight’ had ingezet. Het is mij nog nooit gelukt. Maar na tien seconden zakte wel mijn dobber weg met een snoekje van 85 cm als resultaat, leuk. En toen gebeurde er wederom niks.
Ik had de handdoek al bijna geworpen toen er opeens erg veel leven op het water was. overal begon er wat te springen dus ik moest nog maar even blijven.
Een wijs besluit want de dobber zakte weg en na een pittige dril lag die daar… 118 een mooie beetje oranje snoek niet al te dik maar ja niet verkeerd dus.

Zondag maar weer proberen met een beetje meer wind. De omstandigheden waren een stuk beter maar omdat mijn elektro stuk is moest ik met de Yamaha backtrollen. Dit gaat erg goed omdat ik een boot heb met een brede spiegel en omdat ik mijn stationair toerental kan terugregelen. Het is wel niet veel maar het is precies genoeg.

Om eerlijk te zijn begon ik pas om elf uur omdat ik mijn bed niet uit kon komen. Ik lag wel lekker maar baalde later wel omdat het prima weer was. Frans belde na een half uur op en precies op dat moment kreeg ik een run waar zowat rook uit kwam. Hij hoorde hem zelfs door de telefoon. Toen ik deze aansloeg voelde dit gelijk goed maar niet lang want hij schoot los! Getverdemme hier baal ik van. Ik besloot hier nog even te blijven hangen en warempel hij pakte weer, de dobber stond zo’n halve meter onder water recht onder mijn top. Aanslaan was makkelijk en ik trok hem gelijk in het oppervlak. Dit zag er goed uit, maar waarom doet hij niks, geen herois gevecht, niks van alles. Het was te vroeg om hem te pakken dus maar even wachten. Uiteindelijk zwom die dan toch weg maar zin had die niet. Daarna had ik hem toch maar gepakt. Voelt best goed aan, 123cm op de plank en weer bovenaan de BIG 5 !! Dit gaat lastig worden mannen!

AZ ook weer gewonnen dus mijn weekend was weer prima!
Gr Jan
Nu ik weer de foto’s bekijk beginnen de ervaringen een beetje in te dalen. Er is zoveel gebeurd dat het moeilijk is iets er uit te pikken.
De bedoeling van deze vakantie was om een Lau Lau te vangen en/of een grote Redtail, dat dit gelukt is zagen jullie de vorige keer. Waar ik zelf niet op gerekend had is dat er nog zoveel andere soorten te vangen zijn die de moeite waard zijn.
Zoals koebie’s, peacock baarzen en pirana’s hoewel deze laatste wel vervelend werden op een gegeven moment.

Met zo'n gebit bijt hij alles stuk.
Een koebie is een zilverachtige vis die op een zeebaars lijkt en volgens de lokale bevolking erg goed eetbaar is. Dit laatste is wel iets om rekening mee te houden omdat je midden in de rimboe zit en niet even naar de supermarkt kunt gaan voor een moot gebakken vis. Die koebie vingen we verticalend met kleine lepeltjes want shads houden het hier geen twee seconden uit.
Toen we een goede plek gevonden hadden vingen we ze behoorlijk makkelijk hoewel verticalen met een 2,70m hengel toch wat onpraktisch is. Wat heel apart was is dat tijdens de dril de koebie werd aangevallen door de pirana’s met als gevolg dat die geen staart meer had en met een beetje pech helemaal werd opgevreten. Ze zien er dus niet zo best uit.

Koebie's vechten in het begin best goed...
Het is maar goed dat die pirana zo stom is want als die met z’n allen iets aanvallen heb je echt een probleem, er lopen hier verschillende mensen rond die één of meerdere tenen missen.
Ze bijten zelfs keiharde plastic pluggen doormidden.
Jan
Net terug uit suriname en stuiterend van de jetleg zit ik de ervaringen te verwerken.
Wat een reis, alleen de trip naar de stek toe duurde al drie dagen. Maar het was de moeite waard, alleen de overweldigende natuur al.
Vooraf wilde ik graag een mooie redtail of pirarara vangen omdat dit zo’n mooie vis is en zo sterk als een tank en met een beetje geluk ook nog een lau lau of piraiba. Ik kan wel zeggen dat dit gelukt is.
Wat een geweldige sportvissen zijn dit, en dat in zo’n omgeving. Ik viste met behoorlijk stevig materiaal maar ondanks dat begaf mijn antiretour van mijn ABU 10000 het na een run van honderd meter in tien seconden met een slip die bijna dicht stond. Maar dankzij mijn ervaring (geluk) kon ik dit opvangen met een mooie lau lau als resultaat. Het was geen hele grote maar hij vocht wel als zodanig omdat ik hem in het midden had gehaakt en dat is lastig tegen de stroom in trekken…

Een mooie lau lau voor Jan
Omdat ik alleen een Accurate reel voor het big game vissen mee had viste ik hier mee verder en omdat de vismaten allemaal met dikke baitrunners visten schrok iedereen zich een ongeluk als die reel afliep met die dikke ratel. Gelukkig gebeurde dit regelmatig met als gevolg verschillende dikke redtails. We vingen verder ook andere schitterende vissen wat de trip onvergetelijk maakte maar later meer daar over.
Groet Jan

Wat zijn ze mooi die redtails!
Het is de laatste tijd erg druk op het werk en dan vind ik het wel lekker om even mijn gedachten op een rij te zetten.
Vorig jaar ging ik dan karperen in de vijver in de buurt, lekker makkelijk. Nu doe ik dat toch anders. Ik neem de moeite om de boot achter de auto te klikken en dan een rondje te varen op mijn thuiswatertje. Het is al snel goed, als ik een paar baarzen vang ben ik al tevreden. Het leuke van deze ‘kleine uurtjes’ is dat je wel vaak op het water zit en zodoende veel kan uitproberen en dus leer je weer meer. Deze keer was het al niet anders, lekker in die boot zitten kijkend naar de wereld die aan je voorbij trekt.
Die dikke snoeken vang ik de laatste tijd niet zo makkelijk meer maar wel opvallend veel snoekbaarzen. Het was vanavond al niet anders na een half uurtje ving ik een mooi dik snoekje van een centimeter of tachtig. Nog geen vijf minuten later kreeg ik weer beet, deze voelde goed aan en het gestomp was de weggever. Nog voordat ik hem zag schoot hij los, hier heb ik zo’n hekel aan, als ik hem maar gezien heb is het meestal wel goed behalve bij hele grote exemplaren, daar wil ik toch wel een foto van. Gefrustreerd viste ik door, het werd al laat en er gebeurde niets meer.
Ik zat al weer ergens op mijn wolk toen er weer één op klapte, na een stevige ram van mijn kant kwam er eigenlijk gelijk een snoekbaars boven die best wel groot was. Na wat geplons en gespetter was het gebeurd en lag hij naast de boot. Hm, toch niet verkeerd wat daar lag, hij deed wel geen reet maar hij zal het wel leuk doen op de foto en op de meetplank. Wel 97 centimeter was die, maar wel wat mager en hij had een hap uit zijn staart van een centimeter of drie … (!) Die ‘kleine uurtjes’ zijn toch wel weer de moeite waard geweest.

Ik word toch steeds handiger met die zelfontspanner
Jan
Na een wat schrale tijd van verschillende blanks begon het nu weer wat aan te trekken.
Vorige week al een paar snoekjes gevangen met klein kunstaas en nog een mooie snoekbaars op een lepel dus de opwaardse lijn was ingezet.
Ik was vandaag van plan om eens lekker de hele dag op mijn kont te zitten en heel relaxed naar mijn dobbers te staren en wachten tot die stink haring ging zwemmen.
Op de stek aangekomen was het wel heel mooi weer eigenlijk zonde om passief te doen. ‘s Ochtends werpen en ‘s middags statisch dan maar.
Eerst even een stukje trollen, na een half uurtje kreeg ik een tik op mijn Salmo perch wat resulteerde in een snoekje van 70, leuk. Even later weer eentje van de zelfde maat. Niet groot maar heel welkom want ik ben niet zo verwend de laatste tijd. Uiteindelijk stond ik de hele dag te smijten met allerhande jerkbaits, de hele koffer ging er aan. Ik vind het altijd leuk om weer eens met wat anders te vissen maar het is wel verrassend om te constateren dat je bijna altijd weer terugkomt bij het zelfde aasje omdat die gewoon lekker vist.
Ik ben het blijkbaar niet meer gewend want ik kreeg pijn in mijn pols van dat harken met die jerks. Dus dan maar met mijn nieuwe Yasei aspius hengeltje aan de gang, prima hengeltje trouwens. Beetje gooien met een Sandra shadje naar het ondiepe. Tik, huh ram en hangen ik trok gelijk een grote witte schim naar me toe. Een dikke snoekbaars dacht ik maar hij bleef wel erg lang diep en na een paar rondjes onder de boot zag ik haar voor het eerst, slik dit is een dikke SNOEK, een werkelijk enorme vis lag naast mijn boot. Na een soepele handlanding bleek het Sandra’tje in zijn slok te zitten maar gelukkig makkelijk te lossen.
Omdat ik alleen was en hier wel een foto van wil mocht ze even in de bun uitrusten terwijl ik alles in orde maak. Persoonlijk vind ik dit een prima oplossing omdat hij anders in die boot ligt te klapperen onthakingsmat of niet.
Nadat alles klaar lag kon ze op de meetplank 118 cm en net geen 14 Kg en een werkelijk schitterende snoek een waardige koploper in de ‘Big 5′
Heren dit zal niet mee vallen om hier overheen te gaan maar toch SUCCES!
Later nog een gup van 70 gevangen maar mijn dag was al geslaagd.
Groet Jan K

Niet gek voor een zelfontspanner dacht ik zo…
Nu al weer voor de derde keer weg geweest met een dikke nul als resultaat. Laatste keer een serieuze poging gewaagd naar de top van het klassement met een vette harings van een halve meter. Tja als je dan toch kou zit te lijden dan kun je wat mij betreft net zo goed voor de dikke gaan. Deze tactiek leek te werken want net toen ik aan het opruimen was en mijn laatste hengel binnen draaide leek ik wel vast te zitten. Met mijn bekende kalmte gaf ik hem een hijs en die hing maar niet voor lang want na tien seconde schoot hij los #@%##@@&& en meer van die strekking.
Wederom met lege handen op mijn ‘geheime stek’
Overigens stel ik een recente AZ Kampioenspet beschikbaar voor de winnaar van de Big 5!!!
Dit zet de zaak wel even op scherp dacht ik zo
Groet Jan K